Skopiować dane na inny nośnik i przechowywać w archiwum. Przejść procedurę trwałego niszczenia nośników (niszczenie fizyczne lub wielokrotne nadpisywanie). Po prostu wyrzucić dysk do kosza. Sformatować dysk raz, a następnie go odsprzedać.

Oleje mineralne. Nieszkodliwe substraty organiczne. Żrące elektrolity oraz metale. Związki chloru.

Nakładanie kar za nieprzestrzeganie przepisów dotyczących odpadów. Prowadzenie badań naukowych nad nowymi materiałami. Certyfikację firm produkujących sprzęt elektroniczny. Udzielanie dotacji na rozwój ekologicznych technologii.

Należy go przekazać klientowi z powrotem, aby sam się go pozbył. Do legalnych punktów zbierania elektroodpadów. Może być zostawiony w dowolnym miejscu poza serwisem. Do najbliższego składowiska odpadów komunalnych.

Może być częścią ogólnego magazynu, ale musi być wyraźnie opisane. Powinno być dostępne dla wszystkich pracowników serwisu. Musi być klimatyzowane i chronione przed światłem słonecznym. Powinno być specjalnie wydzielone, oznakowane i zabezpieczone.

US (Urząd Skarbowy). BDO (Baza Danych o Produktach i Opakowaniach oraz o Gospodarce Odpadami). GUS (Główny Urząd Statystyczny). NBP (Narodowy Bank Polski).

Niewystarczająca liczba pracowników serwisu. Brak certyfikatów ISO dla usług naprawczych. Opóźnienia w realizacji zamówień klientów. Brak wpisu do BDO lub przekazywanie elektroodpadów firmom 'krzakom'.

Przekazywanie ich specjalistycznej firmie chemicznej. Wylewanie ich do kanalizacji. Segregowanie ich według typu substancji. Zbieranie ich w hermetycznych pojemnikach.

Uzyskanie zniżki na transport odpadów. Elektroniczna ewidencja przekazywania odpadów uprawnionym odbiorcom. Wewnętrzna kontrola zużycia sprzętu. Potwierdzenie zamówienia nowych materiałów eksploatacyjnych.

Pracownicy serwisu, po krótkim przeszkoleniu. Wyłącznie wyspecjalizowane, certyfikowane firmy posiadające zezwolenia na transport i odzysk/recykling. Każda lokalna firma zajmująca się wywozem śmieci. Indywidualni zbieracze surowców wtórnych.