Napięcie elektryczne dochodzące do gniazda M.2. Stopień zużycia komórek pamięci NAND. Aktualną temperaturę kontrolera dysku. Liczbę błędnych sektorów na talerzu.

Czasu rozkręcania talerzy magnetycznych. Czasu reakcji głowicy na polecenie zapisu. Liczby godzin przepracowanych w trybie gotowości. Maksymalnej prędkości transferu danych w megabajtach na sekundę.

HDD nie obsługują technologii S.M.A.R.T., a SSD obsługują ją w 100%. HDD posiadają elementy mechaniczne (talerze, głowice), podczas gdy SSD opierają się na pamięciach półprzewodnikowych NAND. SSD wymagają regularnej defragmentacji talerzy, a HDD nie. SSD są znacznie bardziej podatne na uszkodzenia mechaniczne od upadku niż HDD.

Uszkodzenie mechaniczne głowic lub silnika, wymagające natychmiastowego wyłączenia zasilania. Normalny proces autotestu i kalibracji głowic magnetycznych. Nadmierne zużycie taśmy łączącej dysk z płytą główną. Włączenie trybu cichej pracy w oprogramowaniu układowym.

Trwałe uszkodzenie monitora i karty graficznej. Zwiększenie pojemności dysku o 50%. Automatyczne podkręcenie taktowania pamięci RAM. Freeze (zawieszanie się) całego systemu operacyjnego.

Wbudowane fabrycznie chłodzenie wodne. Automatyczne szyfrowanie danych algorytmem AES-512 bez możliwości wyłączenia. Fałszowana pojemność (np. fizycznie 64GB zgłasza się w systemie jako 2TB). Brak jakiejkolwiek kompatybilności z portami USB 3.0.

MSConfig, do wyłączania zbędnych usług systemowych. ddrescue, ponieważ potrafi pomijać uszkodzone sektory, maksymalizując szansę na odzysk danych. Notatnik++, ze względu na zaawansowany edytor szesnastkowy. Paint, do graficznej wizualizacji struktury partycji.

Gdy temperatura dysku przekracza 35°C w spoczynku. Gdy dysk ma więcej niż 1 rok użytkowania. Gdy CrystalDiskInfo wskazuje stan Zły / Uwaga – pierwszym krokiem musi być natychmiastowy backup, a nie testowanie. Gdy komputer nie posiada połączenia z internetem.

Zwiększyć napięcie zasilające dysk w BIOS-ie. Odinstalować sterownik i zrestartować system. Nie diagnozować dalej, tylko natychmiast wykonać kopię zapasową (backup). Uruchomić pełny format niskopoziomowy (Low Level Format).

Ponieważ zablokuje to możliwość instalacji aktualizacji systemowych. Ponieważ system Windows nie pozwoli utworzyć na nim folderu. Ponieważ spowoduje to ciągłe restarty komputera przy starcie. Ponieważ uszkodzenia powierzchni mają często charakter postępowy i wkrótce pojawią się kolejne uszkodzone sektory.